Vel - veller - velst

Leg neer dat vel!

Om de zoveel jaar is het aan te raden eens ferm te bevallen. Een kind, een idee of een nieuwe liefde, het doet er niet toe. Zolang je maar vervelt. Ik ken vroegere collega’s die na al die jaren nog steeds uit hetzelfde uitgedroogde vaatje tappen. Het blijft hen geld opbrengen maar de monotonie heeft ferm toegeslagen. Andere vroegere medestrijders doen hun best om nieuwe richtingen uit te gaan en voor een uitgekiende roekeloosheid te kiezen. Het is hen aan te zien want ze floreren.

Mijn deel van de vervelling lees je vandaag. Een nieuwe webstek, een nieuwe ondertitel (Train your people well, een lichte resonantie van Crosby Stills & Nash). Nog steeds met veel vakliefde geschreven voor Training Managers.

Rechts van de blog kun je zien welke velletjes er zo zijn vrijgekomen: een monoloog voor leiding gevenden (Bazengebazel), een knotsgekke/gedistingeerde vergaderlocatie (Good2CU, de Magical Meeting Loft) en een rist reacties van Training Managers.

En daarnaast kun je voortaan permalinken, RSS‘en en reacties op de stukjes posten. Kort gezegd: u kunt de weblogstukjes apart oproepen en u kunt de weblog bij uw favorieten zetten. U hoeft dan niet meer te surfen, de stukjes komen naar u toe.

Vervellen. Zouden mijn grootouders daar ook over nagedacht hebben? Ze waren patattenboeren in Eksaarde en leden allicht minder aan al dat soort zelfbevragingen. Of was hun gezond verstand zo groot dat ze daar met voorsprong allemaal bovenstonden? Of waren ze slim genoeg om te zien dat de verveller-in-spe gewapend was met een boekje onder de rechterarm en zegden ze tegen elkaar: als die ooit geen weblog of twee opricht en RSS neigingen zal hebben ken ik er niets van . Die kleinzoon van ons zal nog heel wat permalinken!

Verveller-in-spe met medevervellers

Tags: Bazengebazel, Good2cu, vervellen