Opspannen - Richten - Treffen is een weblog over opleiding, training en coaching. Puntig geschreven en scherp geformuleerd. Waarom? Omdat M-ARC vindt dat de opleidingswereld weinig of niet evolueert. Omdat M-ARC wél vernieuwende inzichten heeft. Omdat M-ARC wil dat er schot in de zaak komt. U ook?
vrijdag 26 oktober 2007
Gaston en Leo overvallen zonder broek
Een mens maakt toch wat mee. Deze week heb ik twee heren in hun onderbroek gezien. En neen, dat is niet iets wat ik in opleidingen/coachings geregeld prakiseer. En neen, zoiets valt niet binnen mijn sferen van geneugtes. Die heren/acteurs zonder broek werden wel telkens uitgekleed door de situatie van de dag. Trainingsnoodwendigheden wenkten hen in de richting van de striptease.
Bij de ene gebeurde het geheel onverwacht. Achter de toog stonden 3 deelneemsters met ongemak te wachten op hun overvaloefening. Toen de acteur/overvaller van dienst met bruut geweld de shop binnenstoof en met spastische bewegingen 'meer geld' probeerde af te dwingen gebeurde wat ik nog nooit had meegemaakt. Door het al te drieste geweld scheurde zijn broek eigenzinnig en stond hij met de pantalon op de enkels. Iedereen begreep dat ons scenario andere dingen had voorzien, maar toch speelde hij door. Knap! Hij scharrelde zijn broek en moed bijeen en huppelde met blijvend verbaal geweld het lokaal uit.
De tweede ontbloting gebeurde helemaal anders. Voor de Omron-dealers hebben een acteur en ikzelf een business theater à la Gaston en Leo act van een uur ontworpen.
In een van de scènes behandelen we met flair de vestimentaire gevoeglijkheden van verkopers. Precies getimed op 90 seconden (1) wisselen we verbale kwinkslagen uit (2) gooit de man alle ongepaste draperingen van zich af tot op zijn onderbroek en 'lijfje', (3) foetert hij op mij over al die kritische vestimentaire bedenkingen, (4) kleedt zich in vlekkeloze outfit om en (5) eindigt met 'Voilà' waarmee ongetwijfeld applaus geoogst wordt.
Luidt het regeltje van de trainingsschool niet: wie met gekke stoten applaus oogst en daarbij een geut slimme aandachtspunten erin kan rammen heeft een goede job gedaan?
maandag 22 oktober 2007
Leertheorieën met een eigentijds gezicht
Heeft u een idee wie deze slimme koppen zijn? Allicht heeft u met enkele van hen een paar nachten doorgebracht. Studeernachten.
Ze produceerden namelijk theorieën over onder andere leren die sindsdien vaste studeerkost zijn geworden: Howard Gardner, John Dewey, B.F.Skinner, Jean Piaget. Akkoord, ze ogen niet altijd erg frisjes maar toch is de basis van fundamentele didactiek en leertheorie nog erg valabel.
Nu ik de antwoorden op de enquête voor training managers (zie vorig stukje) binnenkrijg, zijn er een aantal die net dat als vervelend puntje aanhalen t.o.v. de opleidingswereld: het is allemaal wel fraai verpakt, maar de didactiek wordt wel eens verwaarloosd.
Het is dan ook goed nieuws dat er een eigentijdse vorm is gegeven aan het opfrissen van onze kennis van leertheorieën.
donderdag 18 oktober 2007
Training Managers met een goed hart gevraagd
Mag ik even een beroep doen op uw goede opleidingshart? Ik zou u willen vragen om over 6 punten uw mening te geven. Het is voor het goede doel én u hoeft het niet zomaar te doen. Op 16.11 geef ik op de VOV-beurs om 09.50 een lezing getiteld 'Wat houdt Training Managers wakker met het oog op 2010?' Tijdens die 35 minuten zal ik een overzicht geven van de antwoorden op de bevraging van enkele honderden Training Managers. De kernvraag is: welke bezorgdheden leven er bij opleidingsverantwoordelijken? Waar worden ze al dan niet vrolijk van? Ene Elliott Masie heeft iets gelijkaardigs gedaan in Amerika.
En de beloning? De wortel die u moet over de streep trekken? Er zijn er twee.
1. u krijgt de tekst met alle resultaten doorgestuurd
2. er zijn 20 bioscooptickets te winnen. Een eerlijke toehoorder op mijn lezing zal even voor lot spelen en de gelukkige namen trekken.
Op deze plaats vindt u de vragenlijst.
Om die 6 open vragen in te vullen hoeft u echt geen dramatische overuren te maken. Ik schat dat het zo'n 10 minuten van uw tijd vraagt. Het hangt er natuurlijk een beetje vanaf hoeveel u kwijt wilt.
Alvast erg bedankt. Mocht u op de VOV-beurs langs stand 34 struinen, geef dan even een knipoog, dan weet ik dat u een van de invullers bent. Ik zal u 'onverwijld' een gratis exemplaar van mijn nieuwe boekje geven ('Niet geschoten is altijd mis. 80 weblogstukjes speciaal voor Training Managers uit de digitale boom geschoten door M-ARC').
donderdag 11 oktober 2007
Oktober eerder dan april vermoeid
T.S. Eliot beweerde vroeger dat April is the cruelest month. Toen ik student was en de filologische wijsheden als een vogeltje met opengesperde bek in me liet stoppen, twijfelde ik echt niet. Het stond vast want aan de woorden van een beroemde dichter twijfelen was not done.
Vandaag denk ik er helemaal anders over. April is a lovely month! Maar Oktober! Heeft u er al eens op gelet, de laatste weken, hoeveel mensen hun fut weer kwijt zijn, zo'n drie maanden na de vakanties? En hoe erg de vermoeidheid weer toeslaat?
Onlangs zag ik twee contactpersonen waarvan ik zwaar schrok. Ze zagen er afgepeigerd, erg vermoeid en donker uit. Geen erg, zei een van hen, Ik heb toch ADHD en dan heb je energie te over. Hmm, zouden die wallen onder zijn ogen dan niet helemaal echt zijn? Een andere keek de wereld via zo mogelijk nog moeiere kijkers aan. Donderdag Egypte, hijgde ze. Ik moet dringend effe bekomen.
Voor al die afgematte mensen zijn hier enkele opkikkers:
Time-management voor drukke moeders
Things no to to do notitieboekje
Op adem komen - cd die je helpt te ontspannen
maandag 8 oktober 2007
Even wat anders
Gisteren was het Open Bedrijvendag. Dan toon je je werkplekje aan pa en ma en de aangetrouwde familie. 'Daar, daar zit ik'. Zelfs op zo'n officiële dag durven genodigden wel iets dieper gaan met hun interessevragen: 'Maar wat doe je dan de hele dag?' Die uitleg is echt niet altijd in een wip en een flik gedaan. Maar het gaat nog, er zijn moeilijker vraagstukken. Een vraag die eerder zelden gesteld wordt is of je job eigenlijk wel zin heeft.
Wie zich in het opleidingswereldje ophoudt heeft een eenzame job en kan zich in de autoritten van en naar een optreden ruimschoots bezinnen over: Brengt het iets op? Vaak weet je dat maar aan de hand van een mailtje dat je krijgt van een flinke deelnemer of iemand die je jaren later onthult dat ie nog geregeld moet denken aan deze of gene uitspraak uit een sessie. Of: door een klikje in de training of de coaching is men iets anders gaan doen.
Ligt daar vaak niet een bron van geluk? Om gewoon de boel de boel te laten en te kiezen voor een andere job, een andere baas, een ander bedrijf?
donderdag 4 oktober 2007
Wijs gesproken
Bijna alles wat je doet is onbelangrijk, maar het is erg belangrijk dat je het doet
Als iets niet goed voelt, dan is daar een reden voor
Hoe vaker het kwartje valt, hoe rijker ik word
In welke taal men zich ook uitdrukt, men kan nooit iets anders zeggen dan wat men is
Elke keer als je ja zegt, zeg je nee tegen iets anders
Voor kinderen is niets logisch
Begin! Alleen dan kan het onmogelijke mogelijk worden
Aandacht heelt
In het verleden gebeurt niets meer
Tamme vogels zingen over vrijheid. Wilde vogels vliegen
Goede vrienden zie je niet. Zij staan achter je
In water waarin je voortdurend roert, zie je niets helder
Zelfs een wijze hen legt wel eens een ei in de brandnetels
____________________________________________________________________________________________________________
Logs van de vorige maanden:
- september 2007
- augustus 2007
- juli 2007
- juni 2007
- mei 2007
- april 2007
- maart 2007
- februari 2007
- januari 2007
- december 2006
- november 2006
- oktober 2006
- september 2006
- augustus 2006
- juli 2006
- juni 2006
- mei 2006
- april 2006
- maart 2006
- februari 2006
- januari 2006
- december 2005
- november 2005
- oktober 2005
- september 2005
- augustus 2005
- juli 2005
- juni 2005
- mei 2005
- april 2005
- maart 2005
- februari 2005
- januari 2005
- december 2004
- november 2004
- oktober 2004
- september 2004
- augustus 2004
- juli 2004
- juni 2004
- mei 2004
- april 2004
- maart 2004
