november_2007.html



Opspannen - Richten - Treffen is een weblog over opleiding, training en coaching. Puntig geschreven en scherp geformuleerd. Waarom? Omdat M-ARC vindt dat de opleidingswereld weinig of niet evolueert. Omdat M-ARC wél vernieuwende inzichten heeft. Omdat M-ARC wil dat er schot in de zaak komt. U ook? vrijdag 30 november 2007 Niet voor gevoelige deelnemers Ik heb een moeilijke trainer gekend. Hij ging voor de groep staan en besteedde het eerste kwartier aan een fikse ondervraging van zijn publiek. Stevig maar aimabel. Wat kom je doen? Wat wil je precies leren? Wat kan ik voor je doen? Neen, geen vaagheden, zeg me aub wat ik precies voor je kan doen, gebruik me maar. Heeft je baas met je gesproken over de opleiding? Heb je de syllabus die ik je heb toegestuurd gelezen? Welke vragen heb je? Hoe heb je graag dat ik je aanpak? Kom je voor de light versie of mag het een ietsje meer zijn? Hoezo je komt omdat je moet van je baas? Maar dat heeft geen enkele zin, tenzij je zelf er wilt voor gaan! Geen simpele jongen, maar zijn rondje verbale armworsteling had wel een effect als van De jeugd van tegenwoordig. Na zijn tirade over het belang van het volgen van een opleiding volgens de regels van het ROI-spel, was iedereen zo mak als een lammetje. De ganse dag at de groep uit zijn hand want hij had durven aanpakken wat veel te veel trainers laten liggen: je mag in opleidingen lachen maar je mag er niet mee lachen! maandag 26 november 2007 De ROI van vergaderen met Elvis Die Elvis toch ... wat een visionair mens was me dat! In 1963 al liet hij de wereld zien dat teveel vergaderen niet bevorderlijk is voor je swingende zelf. Propageerde hij toen niet het oord Acapulco? Waar nu een syndroom naar genoemd is? Wie tijdens het vergaderen niet bij de zaak blijft en wegdroomt naar wuivende palmbomen of ander aantrekkelijks dat met het onderwerp niets vandoen heeft, weet voortaan zijn mankement benoemd. In Vergaderen? Het Acapulco syndroom! beweert de auteur dat het kostenplaatje van vergaderen in Nederland 60 miljard € bedraagt. En in België? Geen idee. Wel heb ik eens de berekening gemaakt wat het een klant kostte als 1200 mensen wekelijks 1 uur slecht vergaderen. We kwamen uit op: 30,7 manjaren/jaar. Dat kost je jaarlijks 1.228.000 € of 1023 € per persoon per jaar! De ROI lijkt me hier erg snel berekend. maandag 19 november 2007 Na de VOV-beurs 2007... Na een beurs ben je toch altijd wat triest. Het begon al goed 's morgens vroeg toen een oude (!) bekende aan de stand kwam en opbiechtte dat hij me niet zo goed herkende want ik was toch wat ouder geworden. Iets stopte de aanstormende klanken in mijn keel (En gij dan zelf, manneke) maar ik liet het met een kwinkslag over me heen gaan. En dan? Veroudert Harry Potter niet? Waarom dan nog triest? Zo'n beurs is een raar ding met opwellende vragen. Verzamelde ik twee jaar geleden bij dezelfde gelegenheid niet meer kaartjes? Is de kleur van de folder niet te schel? Heb ik me niet te lang door sollicitanten laten occuperen ipv door Training Managers? Was mijn haar niet te kort? Mijn lezing niet te onfraai? Heb ik een leuke knik geknikt naar passanten? En waren de titels van de twee lezingen wel gezwind genoeg (Wat houdt Training Managers wakker met het oog op 2010? en Bent u de klassieke opleidingslokalen beu? De loft in Mechelen met ingebouwde monoloog voor uw teams) ? En was het gekwebbel van Baron von Münchhausen wel frisjes? dinsdag 13 november 2007 Niet geschoten is altijd mis In 2004 schreef ik de eerste weblogstukjes op deze website. Wekelijks vulde ik het vaatje aan met 2 of 3 stukjes halve of volle wijsheden over opleiding, ontwikkeling, coaching. Maar de archieven van een blogger mogen dan wel bulken van de stukjes met weblinks, ze sterven een jammerlijke dood als je ze niet eens bundelt en uitgeeft. In 2005 verscheen dus mijn Raak!, meteen het eerste blogboek in Vlaanderen. Ondertussen zijn het er een 400-tal geworden. 80 ervan leest u in Niet geschoten is altijd mis. Ik bezorg u met plezier een gratis exemplaar. Of als u naar de VOV-beurs komt, spring even binnen op stand 34. Bij het herlezen van die rist teksten kwam ik vaak mezelf tegen. Ze bevatten soms zeer pasklare gedachten. Op andere momenten waren mijn gedachten te teugelloos. Wees gerust, de al te vrije bedenkingen staan niet in dit boekje. De lezers van deze weblogstukjes zijn voornamelijk training managers. De mannen en vrouwen in België die dagelijks anderen een stukje beter helpen maken dan ze zijn. Ik ken er hele goeie. En hele moedige. Want hun werk bestaat vaak uit het naäpen van de zee. Ze komen en gaan en komen en gaan. Maar opgeven doen ze niet. Tot de euro valt. Tot het klikje er is. Misschien, heel misschien hebben deze tekstjes enig effect. Ze zijn in ieder geval bedoeld om te prikkelen tot een kritischer selectie van trainers, consultants en coachen. Ook laten ze zien dat het mogelijk is om weg te manoeuvreren van alledaagsheid en van opleidingen die veel fun offeren maar geen fond. Of omgekeerd. vrijdag 9 november 2007 Opleidingsgedachten Je mag van een boom in bloei nog geen vruchten verwachten Elk kasteel was eerst een luchtkasteel Leren leven, is leren loslaten Als je de manier verandert waarop je naar de dingen kijkt, veranderen de dingen waarnaar je kijkt Velen slapen door een storm heen maar liggen wakker van een mug Werk kan je inhalen. De jeugd van je kinderen niet Alles wat we zijn, is het gevolg van wat we hebben gedacht De eerste stap is vaak moeilijk; een kleine waterplas kan dan al te diep lijken Toen ik alles zo zeker wist, ging er veel fout. Nu ik wat meer twijfel, gaat het veel beter Het is mooi om de ruimte te hebben om ook een keer te mislukken... maandag 5 november 2007 Dans de eigentijdse iPod Terwijl ik dit stukje schrijf zit ik tegenover mijn zestienjarige zoon, Jasper. Eigenlijk een goede gast. Onze generaties liggen nogal wat jaartjes uit elkaar. In het verre 1973 was ik zijn gelijke. Zoals alleen pubers dat kunnen heeft hij dat tijdvak met harde beslistheid omgedoopt tot ' ridikuul'. Als ik erover vertel klinkt er gegarandeerd stekend hoongelach. 'Hoezo, jij ging naar T-Dansants?' (een groot dansmens ben ik nooit geworden. Een slow redde ik nog net). 'Hoezo jullie dansten slows? Dat is toch helemaal out, man'. Mijn kinderen noemen me wel vaker 'man'. Biologisch gezien kan ik daar weinig tegen inbrengen. Maar to the training point: ik gniffel wel eens als ik aan hen denk (bij ons gebeurt de puberteit wegens tweelingschap in stereo), maar ook aan u, Training Manager. Na nog wat studeren komen ze bij u aankloppen. Pas maar op, ze voelen van ver of u cool bent en een zekere staat van geëvolueerdheid heeft verworven op het vlak van ook al coole nieuwe media. Reken maar dat ze benieuwd zullen zijn naar de stand van videopodcasts in uw organisatie. Vlug, snel, ze komen eraan. Lees als voorbereiding onverwijld Great HR Podcast Ideas en Video iPods in Training, man. ____________________________________________________________________________________________________________ Logs van de vorige maanden: oktober 2007 september 2007 augustus 2007 juli 2007 juni 2007 mei 2007 april 2007 maart 2007 februari 2007 januari 2007 december 2006 november 2006 oktober 2006 september 2006 augustus 2006 juli 2006 juni 2006 mei 2006 april 2006 maart 2006 februari 2006 januari 2006 december 2005 november 2005 oktober 2005 september 2005 augustus 2005 juli 2005 juni 2005 mei 2005 april 2005 maart 2005 februari 2005 januari 2005 december 2004 november 2004 oktober 2004 september 2004 augustus 2004 juli 2004 juni 2004 mei 2004 april 2004 maart 2004