![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() ![]() ![]() |
![]() ![]() |
Opspannen - Richten - Treffen is een weblog over opleiding, training en coaching. Puntig geschreven en scherp geformuleerd. Waarom? Omdat M-ARC vindt dat de opleidingswereld weinig of niet evolueert. Omdat M-ARC wél vernieuwende inzichten heeft. Omdat M-ARC wil dat er schot in de zaak komt. U ook?
donderdag 17 juli 2008
Je denkt daar zoiets Ik weet niet wat u nu doet. Plannen maken? Geen gedachten aan opleidingen besteden? Afkicken? Of is er nog een plaatsje voor een kleine mentale injectie? Hier zijn enkele gedachten die allicht wat perspectief kunnen geven: Val elkaar niet aan, vul elkaar aan! Mensen zouden wat langzamer moeten luisteren Alles lukt hen die mild en vrolijk zijn De wereld is aan de optimisten; pessimisten zijn niet meer dan toeschouwers Wat je niet ziet, kan je niet veranderen Gisteren is een ander land en de grenzen zijn gesloten Nu ik eindelijk geld heb om een dure jurk te kopen, kan ik er niet meer in Zoek het geluk niet op een plaats waar het een ander zijn geluk vernielt Wie zichzelf almaar wegcijfert, voelt zich uiteindelijk een nul De rivier laat zich niet duwen. Jezelf afmeten naar je geringste daad is de kracht van de oceaan bepalen naar de luchtigheid van haar schuim Woorden zijn de kleren van de gedachte Twijfel is een fantastische lijm. Je komt er nooit door van je plaats
maandag 7 juli 2008
The horse is here to stay Onze puberzoon hapert een beetje. Zijn zeventien jaar oud lichaam toont een bijna-man, in zijn hoofd tieren de zoekprocessen welig. Het resultaat van die vreemde chemie verontrust me dikwijls. Waar moet dat toch naartoe? Vorige week zei een deelnemer: 'Voor iemand die zich veel met communicatie en technieken bezig houdt, is het allicht zoveel gemakkelijker zijn om adolescerende wezens aan te pakken!' Niks van aan! Wat je zeer graag ziet is niet met technieken te benaderen. Als ik me dus eens moedeloos voel en me begraaf in het geloof in de onveranderbaarheid van de dingen, delf ik in mijn archieven dit op: een lijst met hoe kan dat nou's. De vergissingen, verkeerde inschattingen van de mensheid. Ze tonen stuk voor stuk aan dat je voor iets moois met veel potentieel kunt staan en toch de waarde ervan niet kunt peilen. Stom, stom, stom. Onze koppigheid of gebrek aan geduld trekken een waas voor de ogen. Pas veel later blijkt dat je dwaze angst helemaal niet terecht was. Het komt wel goed met die jongen, vake. ____________________________________________________________________________________________________________ Lees verder in de logs van de vorige maanden:
|
||
![]() |
![]() |
![]() |