m-arc spacer
opspannen-richten-treffen bel mijbijsluitercontact in englishen français

Opspannen - Richten - Treffen is een weblog over opleiding, training en coaching. Puntig geschreven en scherp geformuleerd. Waarom? Omdat M-ARC vindt dat de opleidingswereld weinig of niet evolueert. Omdat M-ARC wél vernieuwende inzichten heeft. Omdat M-ARC wil dat er schot in de zaak komt. U ook?

 

maandag 28 januari 2008

 

Een opleidingsproject heeft een vader nodig

Ik vind het niet, zei mijn contactpersoon binnen het bedrijf waar M-arc helpt om een vorm van functioneringsgesprekken op de rails te brengen. Nochtans is het er allemaal, ik heb het zelf geschreven, het kan niet anders, probeerde ik. Hij deed alle moeite om een document terug te vinden dat zo'n 10 jaar geleden bij deze zelfde klant met zorg was opgesteld, herlezen, en goedgekeurd. Toen was het erg bekend binnen dat bedrijf, nu was het verzopen in de berg mails en documenten die de herinnering eraan had ondergesneeuwd.

Ik schrok erg. 10 jaar geleden werkte ik er als consultant samen met een vijftal personeelsbeheerders die elk hun deel van de fabriek met veel zorgzaamheid een HR-tint gaven. Met veel vaderlijkheid. Ze werden geleid door een van de boeiendste mensen die ik ooit ontmoette, een vroegere geestelijke die gespecialiseerd was in lingua crassa, vooral tegen de vakbonden. Na een uiterst gedetailleerde voorstudie, afwegen en overleg hadden we samen die functioneringsgesprekken gelanceerd. 120 brigadiers en hun chefs en een duizendtal arbeiders hadden we na enkele maanden getraind tot de stukken eraf vlogen. En zie, een mini wondertje geschiedde. De gesprekken - een echte revolutie in die bedrijfscultuur - werden gedaan, met slechts een paar accidents de parcours. De vrijblijvendheid, nonchalance, terughoudendheid tegenover feedback kalfden af.

Helaas. De personeelsbeheerders deden hun opvolgingswerk echt voortreffelijk. Maar ... ze begonnen een voor een in enkele jaren tijd aan een welverdiende pensionering. En stilaan maar met diepgang verkankerde het geheel weer. De vaders van het systeem waren weg, de boel werd gereorganiseerd zodat achteraf niemand meer aan de kar trok. Resultaat: het systeem van feedbackgesprekken verwaterde en stierf een zachte dood. Door velen doodgezwegen.

Mijn nieuwe contactpersoon was een innemend, wat jong maar gedecideerd iemand die het geheel zou moeten reanimeren. Op amper 10 jaar tijd was veel van het materiaal, inclusief cartoons en een op maat film met 2 onberispelijke leiding gevenden vergeten en verloren. Wat een geluk dat ik alles in mijn archief terugvond en dat hij nog heel lang van zijn pensioen af is.

De strijd gaat verder, al wat je nodig heb is een beetje heel veel

vrijdag 18 januari 2008

 

Van het kastje naar de bus

Hoe moet je in hemelsnaam honderden techniekers overtuigen van de noodzaak en deugdzaamheid van het gebruik van 'het kaske'? Ziedaar de uitdaging van vier interne trainers van Eandis. In chiquere termen klinkt dat als: hoe brengen we change teweeg in de info aan en van onze technische mensen via field mobility? Er zijn precedenten: Kone doet het, Touring Wegenhulp doet het. Kortom, de computer bevordert je werkefficiëntie en geeft je je werkopdrachten door.

Dus gaan deze vinnige vier de hort op met een lesbus die speciaal voor het projekt werd in elkaar gestoken. Terwijl de deelnemers de sessie volgen in hun klas op wielen worden hun voertuigen, op hetzelfde terrein waar de leerbus staat, omgebouwd tot een camionette inclusief kaske/computer. Na de sessie zijn hoofd en voertuig overgeschakeld op een nieuwe manier van werken.

 

 

maandag 14 januari 2008

 

Verschillende generaties in opleidingen

De charme van jongere deelnemers! Ze vragen of 'hun rollenspel met de acteur' met de gsm mag gefilmd worden. Of kunnen dat belangrijke sms'je niet uitstellen. Of ze zoeken tijdens de sessie snel iets op op het intranet. Voor mij mag dat best. Vaak komen ze onmiddellijk erna terug bij de les.

(hierbij 5 deernes die zich Charlie's angels voelden na een opleiding omgaan met overval).

Trainers die zich daaraan storen zullen allicht niet erg geschikt zijn om in de toekomst de twee cruciale doelgroepen op te leiden: zij die in de categorie 55-65 vallen en de hele nieuwe lichtingen. Als de belegen generatie nog aan het werk is wordt ze nu vaak en zeer onterecht afgeschreven als 'laten we daar maar niet teveel energie meer insteken want een oude boom verplant je niet zomaar'. De jonge garde zal een heel aparte aanpak nodig hebben, ( zie Managing the gamer generation) maar volgens The kids are alright. How games are changing our kids for the better gaan we de goede kant op.

 

maandag 7 januari 2008

 

Ik zal ik zal ik zal

voornemens.jpg (www.zaza.be)

 

Siddert u niet? Stroomt de heropgezogen energie niet door uw aorta en aanverwante buisjes? Heeft u al een tabula rasa gemaakt met enkele gewoontes waar u in 2008 toch maar echt eens vanaf moet?

Heeft u uw nieuwjaarbrief al voorgelezen voor uw team medewerkers, met daarin verwerkt enkele sterke engagementen en verwachtingen?

En gaat u er nu eindelijk eens werk van maken om een paar leuke risiko's te nemen op het vlak van opleiding en ontwikkeling? Ik kan er zo van genieten om een Training Manager eens de alternatieve kaart te zien trekken.

Of bent u nog altijd wat moetjes en wilt u graag eerst nog wat wat denkstof voorgeschoteld krijgen vooraleer u de wereld verrast met uw daden? Misschien moet u dan eens meedoen aan de Voice of the Learner of verdiep je even in de The Nine Biggest Myths of the Workplace of zwalp wat rond in de on-line cursus time- en zelfmanagement.

Bent u echt hardleers en niet in rechte voren te trekken wegens vervelend uitstelgedrag, dan moet Louis Neefs het bekeerwerk maar doen!

____________________________________________________________________________________________________________

Lees verder in de logs van de vorige maanden:

 
wie is M-ARC
wat doet M-ARC
M-ARC's methode
Realisaties in de roos
M-ARC anders