m-arc spacer
opspannen-richten-treffen bel mijbijsluitercontact in englishen français

Opspannen - Richten - Treffen is een weblog over opleiding, training en coaching. Puntig geschreven en scherp geformuleerd. Waarom? Omdat M-ARC vindt dat de opleidingswereld weinig of niet evolueert. Omdat M-ARC wél vernieuwende inzichten heeft. Omdat M-ARC wil dat er schot in de zaak komt. U ook?

vrijdag 28 april 2006

 

Nee

In deze materie zijn mijn beide tweelingpuberzonen geweldige kampioenen. Ze doen het vlotjes, haperen niet, gooien het er gewoon uit (soms wel in om het even welke richting, maar soit). Veel bedrijfsmensen blijven het moeilijk hebben met het aannemen van een soepele, niet bedreigende, niet dubbelzinnige assertieve aanpak.

Hoe zou het overigens zijn met peetvader van de assertieve gedachten, Manuel J. Smith, de auteur van Als ik nee zeg voel ik me schuldig?

Prettig om zien hoe zo'n boek van 1975 toch iets van de wilde frisheid van limoenen blijft hebben. Smith zelf is ondertussen 72 jaar en of hij nog naar limoenen geurt weet ik niet. Ik ken geen ander boek over assertiviteit dat zo'n duidelijke taal spreekt en waarin je zoveel voorbeelddialogen van toegepaste technieken vindt. Zijn 10 assertieve rechten zouden verplicht studiemateriaal op onze scholen moeten zijn!

 

woensdag 26 april 2006

 

Thuis is waar mijn opleiding niet vergaat

Ik weet het, u kunt soms het zuchten niet laten. Da's ook vrij normaal als u een goedbedoelde investering in opleiding of ontwikkeling ziet verzanden. In het slechtste scenario laat de deelnemer de schouders hangen en was die bepaalde opleiding of een opleiding tout court niet de beste keuze. Nice try, goodbye. Opbrengst 0,0. Marc Ernst - geen gemakkelijke jongen maar wel scherp en vaak terecht kritisch - citeert in zijn nieuwe

een analyse Opleiding doet productiviteit stijgen.

Het is volgens mij allemaal wel een beetje waar wat daar staat, maar opleiding en de ROI ervan zijn toch in sterke mate emotioneel gekleurd. De weg naar de toepassing of beleving kronkelt vaak via de voor- of afkeur van de deelnemer. En die is nu eenmaal subjectief. Goede opleidingen spelen op die subjectieve kleuring in via doeltreffende en alternatieve leermethodes en oefeningen. Slechte opleidingen moeten het hebben van subjectieve aanhaking via de sympathie-opwekking. Simpeler gezegd: toffe gasten zijn daarom geen goede trainers.

Hans Verlinden, de recent veel te vroeg gestorven opleidingsmanager van Horeca Vorming, leerde me dat een opleiding maar geslaagd is als er bij de deelnemer thuis over gesproken wordt. Daar heeft u meteen een mooie vraag om account managers van opleidingsbureaus even het vuur aan de schenen mee te leggen: Wat krijgt onze deelnemer in een sessie van u om thuis mee uit te pakken behalve een opgedirkte kaft met wat blaadsel in?

Meer over de nood om het thuisfront te betrekken in Is je partner mee?

 

maandag 24 april 2006

 

Geluidsvol alternatief voor benenbreekwerk teambuilding

 

'Wat zullen we doen voor onze teambuilding? Maar niet meer dat hindernissenparcours en ook geen rotsen want dat hebben we al gehad en het was trouwens niet goed bevallen want er zijn er een paar van de groep gevallen'. Dit soort summiere maar begrijpelijke opdrachtomschrijving krijg je wel eens. Ik heb zelf ook niet zo'n geweldige herinneringen aan allerlei voorwaarts marsj en klimmuurgeweld, sinds ik met de indoorcarting ondersteboven geraakte. Ooit organiseerde ik voor mijn groep een teambuildingsoefening maar meer dan een scoutsachtige oriëntatiewedloop met flinterdunne bespreking van het groepsproces werd het niet. Ik weet dat allerlei bureaus hun kost verdienen met waaghalzerij in de Ardennen waar je je moed en teamgeest kunt tonen, maar of dat zoveel effect heeft heb ik altijd sterk betwijfeld.

Neen, dan gaat u beter naar de meezingbioscoop, een totaal nieuw concept. Het is jodelahiehie leuk en ontspannend. Onder de zeer aardige en meeslepende leiding van Alexander van Bergen wordt een groepsgeest getoverd die je niet voor mogelijk houdt. Het concept is simpel: je kijkt met enkele honderden mensen naar de film The Sound of Music en grijpt zelf in met geluiden, lichtschijnsels, commentaren die van Bergen je vooraf aanleert. Zingen, roepen, gek doen ... het kan allemaal.

Wat dat nu weer allemaal met training en ontwikkeling te maken heeft? Ga er gewoon met je team naartoe, amuseer je rot, drink een glas en bespreek de volgende dag met een kundige trainer hoe al die positieve energie je groepsgevoel heeft verhoogd. Ik ken nogal wat schroomvallige teams die zo'n opkikkertje zouden appreciëren.

 

vrijdag 21 april 2006

 

Ken je trainingssyndromen-catechismus!

Captain's log: herinner me eraan om in juli/augustus mijn arsenaal syndromen op een rijtje te zetten. In de loop van de trainingsjaren heb ik er een aantal bedacht waarmee je moeilijke zaken verschrikkelijk simpel uit kunt leggen. Zoals:

Het death of a salesman syndroom (je begint je eigen mythe te geloven, ooit zul je wel een goede manager/verkoper/projectleider/chauffeur geweest zijn ... maar de tijd heeft je door)

Het professor Gobelijn syndroom: meestal van toepassing op trainers/consultants die alles kunnen, alles weten, zowel verkoop als omgaan met agressie geven (kan niet: twee totaal verschillende profielen)

Het Verhofstadt syndroom: de gladde jongen met de verkeerde kleermaker

Het Will Ferdy-syndroom: je verkleint je privé-ik en vergroot je publieke ik (in Johari-termen) door je te 'outen' op een of andere wijze.

Die lijst maak ik dus wel eens. Maar deze moet ik nu al kwijt: het Benedictus 16 syndroom: je kunt je aardig aan iemand mispakken!

 

Een jaar geleden zou niemand een cent in een wijwatervat gegooid hebben om B16's pauselijk hagje, trilde elke katholiek in zijn biechtstoel en hielden we elkaars hartje vast. Wat zou dat worden met die Duitse geloofsbulldog? En aanschouw: een aimabele, lieve opa is verrezen! Zelden een minzamere heerser gezien.

Akkoord, over homo's moet hij nog wat googelen, maar zijn recente korte communicatie-preek kan ons inspireren om het in het bedrijfsleven ook kort te houden. Zelfs korter dan aangekondigd. BBB moet Joseph met de hippe schoenen gedacht hebben: Bullshit baffles the brain. Kortom, volgens mij moeten we J.R.'s(!) portret naar alle managers sturen met de dringende vraag zijn blijde boodschapsveruitwendigheden te copy-pasten. Way to go, Jo!

 

maandag 17 april 2006

 

Are you ready for the gamer generation?

En ziedaar: er is weeral een nieuwe generatie uitgevonden, de recent volwassen geworden ex-pubers: generatie G. Ze zou minstens zo omvangrijk zijn als die van de baby boomers en op een gans andere manier benaderd willen worden.

Wilt u een volledige beschrijving en wilt u vermijden dat er een serieuze generatiekloof tussen u en de G-kracht komt, blader dan dringend in Got Game (bemerk de dubbelzinnigheid van game die erin verwerkt is: spel/prooi).

Ze stellen ons voor een fantastische uitdaging: hoe hou ik die speelgeneratie geboeid tijdens een opleiding? Simpel, zegt Gametrain: je speelt sterk in op de speelmentaliteit en ontwikkelt allerlei spelen die hun electronicahonger stillen.

In Get ready for the Gamer Generation, een zeer goed artikel over deze problematiek, staan de volgende hints:

To succeed in training gamers, one must create a curriculum which:

• aggressively ignores any hint of formal instruction

• leans heavily on trial-and-error (after all, failure is nearly free, you just push “play again”)

• includes lots of learning from peers but virtually none from authority figures

• is consumed in very small bits, exactly when the learner wants, which is usually just before the skill is needed

• allows for people to take risks in a safe environment

• allows for players to achieve a skill or talent which is not only meaningful but perceived as having value

Als u niet helemaal mee bent en het in Keulen hoort donderen met al dat gegame, fris dan uw kennis op met deze Video Game Primer! Maar bedenk wel: we kunnen het allicht nog enkele jaren afzien, maar binnen enkele jaren staan die G's op uw kantoor met de vraag of er niets coolers en snellers in het aanbod is dan dat saaie!

 

vrijdag 14 april 2006

 

Kleurgeleerd

Je kunt voor Berlusconi zijn, je kunt een Prodi-fan zijn, maar een ding moet je toch toegeven: op het vlak van uitstraling, cachet en vestimentaire overlevingskunsten zijn ze naar een andere school geweest. Ik kom ze heel vaak tegen, de - vooral heren - managers wiens kleerkast twee afdelingen telt: saai en saaier. In onze individuele coachings komen ze met een spervuur van interessante en frisse invalshoeken. Maar die verkeerde kousen... die gedateerde hemden (wie draagt er nu nog witte met das) ..., die brillen die onder koning Boudewijn nog populair waren ... Neen, het helpt hun personal branding geen meter verder.

En ziet: voor een belachelijk bedrag is de redding nabij! VDAB lanceert een webleren-cursus over kleuradvies (klik op cursussen en toon opleidingen, kies kleuradvies). Deze knappe webleercursus pepert je snel in met welk type lichaamsbedekking je heus niet meer moet uitpakken en ... waar je van opfleurt. In deze demo word je al wat wijzer.

 

 

woensdag 12 april 2006

 

Trainingsgrapstje

Een priester rijdt in zijn auto langs een nonnetje dat op de stoep loopt. Hij geeft haar een lift. Terwijl zij in stapt valt haar habijt open en laat zij een prachtig lang been zien. De priester kan zich niet beheersen en legt zijn hand op haar dij. De non kijkt hem aan en zegt vriendelijk: "Denk aan psalm 129, vader." De priester trekt verschrikt zijn hand weg en verontschuldigt zich. Maar na een tijdje wordt de verleiding toch te groot en hij legt weer zijn hand op haar dij. "Denk aan psalm 129," zegt het nonnetje opnieuw. "Sorry, zuster, het vlees is zwak", zegt de priester. Bij het klooster aangekomen, stapt de non uit en glimlacht veelbetekenend naar de priester. Die rent naar zijn cel en slaat de bijbel open op Psalm 129. En leest: "Gaat voort en zoek, omhoog en verder omhoog, want daar is de glorie."


(Moraal: Houd altijd goed je kennis op peil, anders mis je fantastische kansen)


maandag 10 april 2006

 

De triestige affaire van het evalueren van opleidingen

Het evalueren van opleidingen is een zeer oud zeer. Het is niet populair bij trainingsverantwoordelijken die er vaak niet veel weg mee weten, en die evalueren blijven gelijkstellen met het uitdelen van smile sheets op het einde van een sessie. Er is maar één fenomeen dat je uit zo'n erg warme evaluaties met zekerheid kunt afleiden: dat de opleiding op niets trok en grote ontevredenheidsgvoelens heeft achtergelaten bij het publiek. Al de rest is wat drijfzandachtigs.

Trainers zelf zijn om evidente redenen ook niet tuk op ietwat grondige evaluaties. Stel eens dat de buitenwereld ontdekt dat al dat ferm opleidingsgeweld niet zo veel - of eigenlijk quasi niets heeft opgebracht? Da's meteen een van de redenen waarom in de VS (2004) 74 per cent van de bedrijven op level 1 van Kirkpatrick evalueert, 31 % op level 2, 14 % op level 3 en slechts 8 % op level 4.

Het probleem is vaak gewoon dat er geen enkele nulmeting heeft plaatsgevonden. Hoe kun je dan deftig gaan meten en vergelijken? Wie een goede inleiding op een gezonde evaluatiekritiek wil : lees Learning Evaluation: useless without a strategy van Godfrey Parkin, nog altijd een van de weinigen die durven zeggen waar het op staat in de opleidingswereld.

 

vrijdag 7 april 2006

 

Enkel voor competenten

Is Frank Vandenbroucke zich hier aan het bezinnen over enige te licht uitgevallen competenties bij zijn tegenspelers? In ieder geval is hij met een aantal vakbondsmensen 'Ruimte voor Competenties' aan het spelen: een door de vakbonden, dank zij het Europees Sociaal Fonds, ontwikkeld spel om optimaal competenties te leren beheren.

 

De vakbondskant heeft zijn best gedaan om een kundig spel te bouwen dat als doelstellingen heeft:

1. het jargon uit het competentiedenken begrijpen, beheersen en kunnen interpreteren

2. begrijpen wat competentiemanagement inhoudt

3. vanuit een constructieve maar kritische houding een visie kunnen ontwikkelen over de kansen en valkuilen in het competentiemanagement

4. de sociale dialoog op bedrijfs- en sectoraal vlak met kennis van zaken kunnen aangaan.


Meer erover op de sectie Competentiemanagement van Leerplek.be van het ACV. en op leerlink.be van het ABVV. Good job!

 

woensdag 5 april 2006

 

Gevat gejat

Dat de wereld van opleiding en ontwikkeling zich al eens durft over te geven aan overdreven jatterij heeft u misschien al eens ondervonden? Een van de flagrantste voorbeelden overkwam me toen ik jaren geleden een trainer aan het recruteren was. Een voor het overige flitsend jongmens probeerde me over te halen om hem binnen te halen in het team. Hij had zijn portfolio van verwezenlijkingen meegebracht. Dat was al heel netjes. De anderen probeerden vaak te bluffen met het professor Gobelijn syndroom: professor in alles. Hij zwaaide overmoedig met een kursus die doorspekt was met vele illustraties. Bij het doorbladeren struikelde ik over enkele fraaie cartoons over non-verbale aspecten bij presentaties. Deze collega-in-spe bezwoer me met veel aplomb dat dit alles aan zijn eigenste brein was ontsproten. Dikke pech toch: ik had het artikel enkele jaren voordien in Ad Rem gepubliceerd.

Men jat in dat wereldje dat het een lieve lust is. Daarom vind ik het altijd plezierig als iemand zonder gène deelt. De organisatie Eureka in Londen doet dat: maandelijks sturen ze mij enkele trainingtips. En wat nog straffer is: die Engelsen hebben zelfs een section francophone en een serie Devenir l'Ultime Animateur de Formation.

 

maandag 3 april 2006

 

Dat pikken we niet!

Het is niet altijd wat het lijkt ... op de foto hieronder staat een groep Luxemburgse deelnemers aan een training SOS: hoe overleef ik de overval en laat ik me niet beledigen of bestelen. Daartussen staat een acteur/actrice die werd ingezet om de boel op stelten te zetten. Merkt u hem/haar?

Unizo heeft een relevante anti-agressie website gemaakt: Stop de winkeldief die uitpakt met een studie over de winkeldiefstalplaag: Unizo aktieplan: een globale aanpak van winkelcriminaliteit - distributie. Op lokaal vlak hebben enkele steden zich gewapend: zie het WIN (Winkel Informatie Netwerk in Turnhout) of de preventie aktie van de politie in Leuven.

Alertheid van uw personeel en het kunnen opvangen van een naarling die komt binnenwaaien zijn de beste wapens tegen al die bedreigingen. Wacht niet de eerste klappen af en schenk uw personeel een SOS-onderdompeling!

 

____________________________________________________________________________________________________________

Logs van de vorige maanden:

 

wie is M-ARC
wat doet M-ARC
M-ARC's methode
Realisaties in de roos
M-ARC anders